فیلم های روی پرده پردیس اطلس

فیلم های روی پرده هویزه

فیلم های روی پرده سیمرغ

فیلم های روی پرده پیروزی

فیلم های روی پرده آفریقا

فیلم های روی پرده قدس

مشهد سینما
  • متری به نام سینما

    ۱۳۹۲/۱۱/۲۸
    تعداد نظر :(#)

    متری به نام سینما


    مروری بر فیلم های حاضر در جشنواره یازدهم مشهد

  • محمدعلی محمدپور - جشنواره یازدهم فجر مشهد شاهد فهرستی نسبتا متنوع از فیلمسازان باسابقه و نیز فیلم سازان جوان بود که می توانست نوید جشنواره ای پویا و پرمخاطب را به همراه داشته باشد. طبیعی است که ما اینجا درباره ی همه ی اندوخته ی سینمای ایران در سال اخیر نمی توانیم حرف بزنیم و باید محدود در فیلم های منتخبی باشیم که به جشنواره یازدهم فیلم فجر مشهد رسیدند. در مورد فیلم هایی که در این دوره از جشنواره دیدم باید بگویم که متاسفانه شاهد ادامه ی جریان مثلا اجتماعی سینمای فیلمسازان جوان مان بودیم که همچنان بر موج سینمای روشنفکری و کم مخاطب مشغول آزمودن توانایی های فیلمسازی و هنری شان هستند. فیلم هایی که پُر اند از آدم های روانی و بدبخت و بیمار و ندار و ... که همه منفعل اند و بی اراده. فیلم هایی مثل با دیگران و برف و فصل فراموشی فریبا و ملبورن. فیلم هایی که همه در حد یک ایده ی خطی و ساده مانده اند و فراتر نرفته اند و در عرض الکی کش آمده اند و به قول خود دوستان برشی اجتماعی از گوشه ای از جامعه اند ، چه برش افتضاحی. سینمایی که در آن همه دست روی دست هم می گذارند که روزگار بر سرشان خراب شود و آخرش هم میان همه ی تیرگی هایش مخاطب را از موقعیت (و نه قصه) بیرون می کند و مخاطب سرگردان و گیج و اعصاب خورد ما از سینما باید بیرون بزند و به زندگی خودش پناه ببرد و این چقدر خلاف رسالت سینماست که قرار است مخاطبش بیاید و از دست زندگی شخصی اش به قصه ی فیلم پناه ببرد و لااقل دو ساعتی از خود فارغ شود و در او غرق گردد. مجموعه ی فیلم های ما باز درگیر موقعیت های خنثی و بی ربط با مخاطب هستند. هیچ نتوانسته با مخاطبش دیالوگی برقرار کند. سینمایی که حوصله ی این را ندارد که ببیند مخاطبش چه می خواهد و هر جور که دوست دارد می ماند و خود را مستقل از مخاطب می بیند و چقدر بد است این و چقدر فیلمساز را از اصل سینما دور می کند. البته که در میان این سینمای بیمار کورسوهای امیدی همچنان وجود دارند و اين كورسوي اميد به روال سال هاي گذشته باقي مانده و پيشرفت قابل توجهي نداشته است. متاسفانه در اقليت است و به دور از حمايت هاي مستقيم. فيلم هايي كه مجبورند با اشاره و كنايات حرف خود را بزنند و نتوانند هميشه آني باشند كه بايد باشند. فيلم هايي كه سايه ي ترس ساخته نشدن و اكران نشدن و از اكران پايين كشيده شدن را با خود دارند. البته اين ها فیلم هایی اند که بیشتر به مخاطب احترام می گذارند و بیشتر با او همراه می شوند. فیلم های قابل قبولی چون خط ویژه و کلاشینکف. که گونه ای هر چند ضعیف از سینمای قهرمان دار و مخاطب پسند را ارائه کرده اند. اما جریان سینمای ارزشی و اصطلاحا فاخر هم همچنان در بطن سینمای ما حضور داشته و زیست کرده است که البته در بین فیلم های جشنواره مشهد دیده نشدند. اما حضور قدیمی ترهای سینما هم قابل توجه بود کسانی چون حاتمی کیا و مهرجویی و کیمیایی و میرکریمی که البته جز حاتمی کیا که انصافا فیلمی خوب را روانه ی جشنواره کرده بقیه حتی از طرفداران پر و پا قرص شان هم نمره ی قبولی نگرفته اند. فیلم های چ و خط ویژه و کلاشینکف و ردکارپت از جمله فیلم های جریان امیدوار کننده ی سینما بودند. فیلمی مثل شیار 143 را هم داشتیم که فیلمی با موضوع ارزشی است که متاسفانه از کارگردانی ضربه خورده و به زبان سینما فیلمی ارزشمند از کار در نیامده است و فيلمي است كه از ابتدا در ليست فيلم هاي ارزشي ديده نمي شده و بعدها با حمايت هاي مختلف به ليست فيلم هاي ارزشي آقايان اضافه شده است! فیلم هایی به شدت بد هم داشته ایم که امثال رنج و سرمستی و روزگاری عشق و خیانت و تمشک و فرشته ها با هم می آیند از جمله سرآمد های آن بوده اند. و در كل اگر متر سينما بودن را براي تمام فيلم هاي بالا برگزينيم كمتر فيلمي نمره ي قبولي مي گيرد!/
  • Share this article on the social networks

  • Your Name:

    Your Message:





فروش فیلمها مشهد تخفیف فروش فیلمها فروش فیلمها

Copyright @ 2012 Mashhad-Cinema.All Rights Reserved /
طراحی و پیاده سازی توسط شرکت طراحی وبسایت مهام